De Gentse socialistische coöperatie of samenwerkende maatschappij Vooruit werd opgericht in februari 1881 na een twist binnen de coöperatieve bakkerij De Vrije Bakkers. Met een coöperatie wilden de arbeiders zelf de productie van hun belangrijkste voedselbron, brood, in handen krijgen. Zo drukten ze niet enkel de prijs van de grootste kost in het huishoudbudget, maar bovendien creëerden ze ook een financiële reserve. De winsten van de broodverkoop maakten een stelselmatige uitbreiding van de actieradius en het dienstenpakket mogelijk, wat tot uiting kwam in de inzet van broodkarren, de oprichting van een ziekenbeurs, de verkoop van kleding en de opstart van apotheken. Naast de commerciële activiteiten werden ook politieke propaganda en ontspanning (met politieke meetings, toespraken en toneelopvoeringen) niet uit het oog verloren. Het ging zo goed dat er ook eigen gebouwen opgetrokken konden worden, zoals magazijnen aan de Gentse Vrijdagmarkt en een eigen feestlokaal in de Bagattenstraat onder de naam Feestpaleis van de Vooruit (nu nog steeds onder het laatste deeltje van die naam bekend).
In een coöperatie is elke aandeelhouder lid (en vice versa). Leden hadden bij aankoop ook recht op een ristorno (een terugbetaling op wat ze hadden betaald, in feite een korting). Dat vroeg om een uitgebreide administratie. Kort voor de Eerste Wereldoorlog, toen Vooruit haar grootste bloei kende, werden de leden in een ledenregister opgenomen. Dit was een indrukwekkend boek, waarin het lidnummer (essentieel om het ristorno te ontvangen), naam, beroep en adres, naast de handtekening en een verklaring of het aandeel al dan niet volledig was betaald, werd genoteerd. In 1912 werd het bestaande registratiesysteem (wellicht een fichier) overgebracht naar het ledenboek, dat al snel te klein bleek (hoewel lidnummers van overleden of ontslagnemende leden werden gerecycleerd door nieuwe leden). Het aantal delen van het ledenregister groeide al snel aan tot elf. Gaandeweg nam Vooruit ook coöperaties in de ‘buitengemeenten’ (Dendermonde, Waasmunster, Lebbeke, Wetteren, Deinze en Aalst) over en werden die leden in afzonderlijke delen toegevoegd, waardoor het ledenregister op het moment van het faillissement in totaal 28 delen telde met in totaal meer dan 30.000 namen.
Dankzij de inzet van vrijwilligers werden deze data ingevoerd in een databestand met 32.479 records. Op die manier is het niet enkel mogelijk ze voor statistisch onderzoek te gebruiken, maar is ook een unieke bron voor familiegeschiedenis toegankelijk gemaakt.






